विलाप ...

नको मजला धर्म अन, नको मजला जातही
हिमालयाच्या हिमशिखरावर आक्रंदते का भारती

फेसाळला का सिंधू - सागर, फुरफुरल्या का मशाली 

जळणाऱ्या अग्निजिव्हा का इथे अश्रूत न्हाती 

या तरूंवर कोण पक्षी, मंजुळ स्वरे आरविती 

पैलतोगे काऊ जिथे देतसे पाहुण्यांची वर्दी 

का म्हणून एकमेका हिन सारे लेखति ?

माणसाने माणुसकीशी नाळ केंव्हा तोडली  ?

मीपणाच्या कुबड्याच मित्रा, जाती या अन धर्मही 

लडखडो वा धडपडो तरी मी वाट माझी चालली  

हीच माझी आज्ञा अन हीच अंतिम इच्छाही 

न द्या मला संस्कारशिक्षा, जळण्याची वा पुरण्याची

ती असावी पहाट सुंदर, इच्छा वसली मानसी 

दिसावेत या नभी निळसर, चंद्र- सूर्य संगती

राम- रहीम- बुद्ध यांची जिथे, एकमेकांत  वसती   

नजर करावी नजर प्रभो, हे पाहण्याची दिव्यदृष्टी

कित्येक इच्छा मनास माझ्या दिवसागणिक दंशती   

मी शोधतो स्वतःत शेवटी, भालचंद्र व्योमकेशी  

- भार्गव हिरवे